Formentabelle zu „agnoscere“
Verb
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | agnoscebam | agnoscebar |
| 2. Person Singular | agnoscebas | agnoscebare, agnoscebaris |
| 3. Person Singular | agnoscebat | agnoscebatur |
| 1. Person Plural | agnoscebamus | agnoscebamur |
| 2. Person Plural | agnoscebatis | agnoscebamini |
| 3. Person Plural | agnoscebant | agnoscebantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | agnoscam | agnoscar |
| 2. Person Singular | agnosces | agnoscere, agnosceris |
| 3. Person Singular | agnoscet | agnoscetur |
| 1. Person Plural | agnoscemus | agnoscemur |
| 2. Person Plural | agnoscetis | agnoscemini |
| 3. Person Plural | agnoscent | agnoscentur |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | agnoveram | — |
| 2. Person Singular | agnoveras | — |
| 3. Person Singular | agnoverat | — |
| 1. Person Plural | agnoveramus | — |
| 2. Person Plural | agnoveratis | — |
| 3. Person Plural | agnoverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | agnovero | — |
| 2. Person Singular | agnoveris | — |
| 3. Person Singular | agnouerit | — |
| 1. Person Plural | agnoverimus | — |
| 2. Person Plural | agnoveritis | — |
| 3. Person Plural | agnoverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | agnoscam | agnoscar |
| 2. Person Singular | agnoscas | agnoscare, agnoscaris |
| 3. Person Singular | agnoscat | agnoscatur |
| 1. Person Plural | agnoscamus | agnoscamur |
| 2. Person Plural | agnoscatis | agnoscamini |
| 3. Person Plural | agnoscant | agnoscantur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | agnoscerem | agnoscerer |
| 2. Person Singular | agnosceres | agnoscerere, agnoscereris |
| 3. Person Singular | agnosceret | agnosceretur |
| 1. Person Plural | agnosceremus | agnosceremur |
| 2. Person Plural | agnosceretis | agnosceremini |
| 3. Person Plural | agnoscerent | agnoscerentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | agnoverim | — |
| 2. Person Singular | agnoveris | — |
| 3. Person Singular | agnouerit | — |
| 1. Person Plural | agnoverimus | — |
| 2. Person Plural | agnoveritis | — |
| 3. Person Plural | agnoverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | agnovissem | — |
| 2. Person Singular | agnovisses | — |
| 3. Person Singular | agnovisset | — |
| 1. Person Plural | agnovissemus | — |
| 2. Person Plural | agnovissetis | — |
| 3. Person Plural | agnovissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | agnosce | agnoscere |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | agnoscite | agnoscimini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | agnoscito | agnoscitor |
| 3. Person Singular | agnoscito | agnoscitor |
| 2. Person Plural | agnoscitote | — |
| 3. Person Plural | agnoscunto | agnoscuntor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | agnitus, agnita, agnitum | agniti, agnita, agnitae |
| Genitiv | agniti, agnitae | agnitarum, agnitorum |
| Dativ | agnito, agnitae, agnitoreis | agnitis |
| Akkusativ | agnitum, agnitam | agnitas, agnita, agnitos |
| Ablativ | agnita, agnito, agnitoreis | agnitis |
| Vokativ | agnita, agnitum, agnite | agniti, agnita, agnitae |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | agnitura, agniturum, agniturus | agnitura, agniturae, agnituri |
| Genitiv | agniturae, agnituri | agniturarum, agniturorum |
| Dativ | agniturae, agnituro | agnituris |
| Akkusativ | agnituram, agniturum | agnitura, agnituras, agnituros |
| Ablativ | agnitura, agnituro | agnituris |
| Vokativ | agnitura, agniture, agniturum | agnitura, agniturae, agnituri |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | agnoscendus, agnoscenda, agnoscendum, agnoscunda, agnoscundum, agnoscundus | agnoscendae, agnoscenda, agnoscendi, agnoscunda, agnoscundae, agnoscundi |
| Genitiv | agnoscendae, agnoscendi, agnoscundae, agnoscundi | agnoscendarum, agnoscendorum, agnoscundarum, agnoscundorum |
| Dativ | agnoscendo, agnoscendae, agnoscundae, agnoscundo | agnoscendis, agnoscundis |
| Akkusativ | agnoscendum, agnoscendam, agnoscundam, agnoscundum | agnoscenda, agnoscendas, agnoscendos, agnoscunda, agnoscundas, agnoscundos |
| Ablativ | agnoscendo, agnoscenda, agnoscunda, agnoscundo | agnoscendis, agnoscundis |
| Vokativ | agnoscenda, agnoscendum, agnoscende, agnoscunda, agnoscunde, agnoscundum | agnoscendae, agnoscenda, agnoscendi, agnoscunda, agnoscundae, agnoscundi |
152 (266) Formen für „agnoscere“