Formentabelle zu „aggerare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | aggero | aggeror |
| 2. Person Singular | aggeras | aggerare, aggeraris |
| 3. Person Singular | aggerat | aggeratur |
| 1. Person Plural | aggeramus | aggeramur |
| 2. Person Plural | aggeratis | aggeramini |
| 3. Person Plural | aggerant | aggerantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | aggerabam | aggerabar |
| 2. Person Singular | aggerabas | aggerabare, aggerabaris |
| 3. Person Singular | aggerabat | aggerabatur |
| 1. Person Plural | aggerabamus | aggerabamur |
| 2. Person Plural | aggerabatis | aggerabamini |
| 3. Person Plural | aggerabant | aggerabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | aggerabo | aggerabor |
| 2. Person Singular | aggerabis | aggerabere, aggeraberis |
| 3. Person Singular | aggerabit | aggerabitur |
| 1. Person Plural | aggerabimus | aggerabimur |
| 2. Person Plural | aggerabitis | aggerabimini |
| 3. Person Plural | aggerabunt | aggerabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | aggeravi | — |
| 2. Person Singular | aggeravisti | — |
| 3. Person Singular | aggeravit | — |
| 1. Person Plural | aggeravimus | — |
| 2. Person Plural | aggeravistis | — |
| 3. Person Plural | aggerare, aggeravere, aggeraverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | aggeraveram | — |
| 2. Person Singular | aggeraveras | — |
| 3. Person Singular | aggeraverat | — |
| 1. Person Plural | aggeraveramus | — |
| 2. Person Plural | aggeraveratis | — |
| 3. Person Plural | aggeraverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | aggeravero | — |
| 2. Person Singular | aggeraris, aggeraveris | — |
| 3. Person Singular | aggeraverit | — |
| 1. Person Plural | aggeraverimus | — |
| 2. Person Plural | aggeraveritis | — |
| 3. Person Plural | aggeraverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | accerem, aggeremque | accerer |
| 2. Person Singular | acceres | accerere, accereris |
| 3. Person Singular | acceret | acceretur |
| 1. Person Plural | acceremus | acceremur |
| 2. Person Plural | acceretis | acceremini |
| 3. Person Plural | accerent | accerentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | aggerarem | aggerarer |
| 2. Person Singular | aggerares | aggerarere, aggerareris |
| 3. Person Singular | aggeraret | aggeraretur |
| 1. Person Plural | aggeraremus | aggeraremur |
| 2. Person Plural | aggeraretis | aggeraremini |
| 3. Person Plural | aggerarent | aggerarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | aggeraverim | — |
| 2. Person Singular | aggeraris, aggeraveris | — |
| 3. Person Singular | aggeraverit | — |
| 1. Person Plural | aggeraverimus | — |
| 2. Person Plural | aggeraveritis | — |
| 3. Person Plural | aggeraverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | aggeravissem | — |
| 2. Person Singular | aggeravisses | — |
| 3. Person Singular | aggeravisset | — |
| 1. Person Plural | aggeravissemus | — |
| 2. Person Plural | aggeravissetis | — |
| 3. Person Plural | aggeravissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | aggerare | aggeravisse |
| Passiv | aggerari, aggerarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | aggera | aggerare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | aggerate | aggeramini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | aggerato | aggerator |
| 3. Person Singular | aggerato | aggerator |
| 2. Person Plural | aggeratote | — |
| 3. Person Plural | aggeranto | aggerantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | aggeratus, aggerata, aggeratum | aggerata, aggeratae, aggerati |
| Genitiv | aggeratae, aggerati | aggeratarum, aggeratorum |
| Dativ | aggeratae, aggerato | aggeratis |
| Akkusativ | aggeratam, aggeratum | aggerata, aggeratas, aggeratos |
| Ablativ | aggerata, aggerato | aggeratis |
| Vokativ | aggerata, aggerate, aggeratum | aggerata, aggeratae, aggerati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | aggerans | aggerantes, aggerantia |
| Genitiv | aggerantis | aggerantium, aggerantum |
| Dativ | aggeranti | aggerantibus |
| Akkusativ | aggerans, aggerantem | aggerantes, aggerantia |
| Ablativ | aggerante, aggeranti | aggerantibus |
| Vokativ | aggerans | aggerantes, aggerantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | aggeratura, aggeraturum, aggeraturus | aggeratura, aggeraturae, aggeraturi |
| Genitiv | aggeraturae, aggeraturi | aggeraturarum, aggeraturorum |
| Dativ | aggeraturae, aggeraturo | aggeraturis |
| Akkusativ | aggeraturam, aggeraturum | aggeratura, aggeraturas, aggeraturos |
| Ablativ | aggeratura, aggeraturo | aggeraturis |
| Vokativ | aggeratura, aggerature, aggeraturum | aggeratura, aggeraturae, aggeraturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | aggeranda, aggerandum, aggerandus | aggeranda, aggerandae, aggerandi |
| Genitiv | aggerandae, aggerandi | aggerandarum, aggerandorum |
| Dativ | aggerandae, aggerando | aggerandis |
| Akkusativ | aggerandam, aggerandum | aggeranda, aggerandas, aggerandos |
| Ablativ | aggeranda, aggerando | aggerandis |
| Vokativ | aggeranda, aggerande, aggerandum | aggeranda, aggerandae, aggerandi |
152 (229) Formen für „aggerare“