Formentabelle zu „affulgere“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | affulgeo | affulgeor |
| 2. Person Singular | affulges | affulgere, affulgeris |
| 3. Person Singular | affulget | affulgetur |
| 1. Person Plural | affulgemus | affulgemur |
| 2. Person Plural | affulgetis | affulgemini |
| 3. Person Plural | affulgent | affulgentur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | affulgebam | affulgebar |
| 2. Person Singular | affulgebas | affulgebare, affulgebaris |
| 3. Person Singular | affulgebat | affulgebatur |
| 1. Person Plural | affulgebamus | affulgebamur |
| 2. Person Plural | affulgebatis | affulgebamini |
| 3. Person Plural | affulgebant | affulgebantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | affulgebo | affulgebor |
| 2. Person Singular | affulgebis | affulgebere, affulgeberis |
| 3. Person Singular | affulgebit | affulgebitur |
| 1. Person Plural | affulgebimus | affulgebimur |
| 2. Person Plural | affulgebitis | affulgebimini |
| 3. Person Plural | affulgebunt | affulgebuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | affulsi | — |
| 2. Person Singular | affulsisti | — |
| 3. Person Singular | affulsit | — |
| 1. Person Plural | affulsimus | — |
| 2. Person Plural | affulsistis | — |
| 3. Person Plural | affulsere, affulserunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | affulseram | — |
| 2. Person Singular | affulseras | — |
| 3. Person Singular | affulserat | — |
| 1. Person Plural | affulseramus | — |
| 2. Person Plural | affulseratis | — |
| 3. Person Plural | affulserant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | affulsero | — |
| 2. Person Singular | affulseris | — |
| 3. Person Singular | affulserit | — |
| 1. Person Plural | affulserimus | — |
| 2. Person Plural | affulseritis | — |
| 3. Person Plural | affulserint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | affulgeam | affulgear |
| 2. Person Singular | affulgeas | affulgeare, affulgearis |
| 3. Person Singular | affulgeat | affulgeatur |
| 1. Person Plural | affulgeamus | affulgeamur |
| 2. Person Plural | affulgeatis | affulgeamini |
| 3. Person Plural | affulgeant | affulgeantur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | affulgerem | affulgerer |
| 2. Person Singular | affulgeres | affulgerere, affulgereris |
| 3. Person Singular | affulgeret | affulgeretur |
| 1. Person Plural | affulgeremus | affulgeremur |
| 2. Person Plural | affulgeretis | affulgeremini |
| 3. Person Plural | affulgerent | affulgerentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | affulserim | — |
| 2. Person Singular | affulseris | — |
| 3. Person Singular | affulserit | — |
| 1. Person Plural | affulserimus | — |
| 2. Person Plural | affulseritis | — |
| 3. Person Plural | affulserint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | affulsissem | — |
| 2. Person Singular | affulsisses | — |
| 3. Person Singular | affulsisset | — |
| 1. Person Plural | affulsissemus | — |
| 2. Person Plural | affulsissetis | — |
| 3. Person Plural | affulsissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | affulgere | affulsisse |
| Passiv | affulgeri, affulgerier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | affulge | affulgere |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | affulgete | affulgemini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | affulgeto | affulgetor |
| 3. Person Singular | affulgeto | affulgetor |
| 2. Person Plural | affulgetote | — |
| 3. Person Plural | affulgento | affulgentor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | — |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | affulgens | affulgentes, affulgentia |
| Genitiv | affulgentis | affulgentium, affulgentum |
| Dativ | affulgenti | affulgentibus |
| Akkusativ | affulgens, affulgentem | affulgentes, affulgentia |
| Ablativ | affulgente, affulgenti | affulgentibus |
| Vokativ | affulgens | affulgentes, affulgentia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | — | — |
| Genitiv | — | — |
| Dativ | — | — |
| Akkusativ | — | — |
| Ablativ | — | — |
| Vokativ | — | — |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | affulgenda, affulgendum, affulgendus | affulgenda, affulgendae, affulgendi |
| Genitiv | affulgendae, affulgendi | affulgendarum, affulgendorum |
| Dativ | affulgendae, affulgendo | affulgendis |
| Akkusativ | affulgendam, affulgendum | affulgenda, affulgendas, affulgendos |
| Ablativ | affulgenda, affulgendo | affulgendis |
| Vokativ | affulgenda, affulgende, affulgendum | affulgenda, affulgendae, affulgendi |
128 (161) Formen für „affulgere“