Formentabelle zu „aestumare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | aestumo | aestumor |
| 2. Person Singular | aestumas | aestumare, aestumaris |
| 3. Person Singular | aestumat | aestumatur |
| 1. Person Plural | aestumamus | aestumamur |
| 2. Person Plural | aestumatis | aestumamini |
| 3. Person Plural | aestumant | aestumantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | aestumabam | aestumabar |
| 2. Person Singular | aestumabas | aestumabare, aestumabaris |
| 3. Person Singular | aestumabat | aestumabatur |
| 1. Person Plural | aestumabamus | aestumabamur |
| 2. Person Plural | aestumabatis | aestumabamini |
| 3. Person Plural | aestumabant | aestumabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | aestumabo | aestumabor |
| 2. Person Singular | aestumabis | aestumabere, aestumaberis |
| 3. Person Singular | aestumabit | aestumabitur |
| 1. Person Plural | aestumabimus | aestumabimur |
| 2. Person Plural | aestumabitis | aestumabimini |
| 3. Person Plural | aestumabunt | aestumabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | aestumavi | — |
| 2. Person Singular | aestumavisti | — |
| 3. Person Singular | aestumavit | — |
| 1. Person Plural | aestumavimus | — |
| 2. Person Plural | aestumavistis | — |
| 3. Person Plural | aestumare, aestumauere, aestumaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | aestumaveram | — |
| 2. Person Singular | aestumaveras | — |
| 3. Person Singular | aestumaverat | — |
| 1. Person Plural | aestumaveramus | — |
| 2. Person Plural | aestumaveratis | — |
| 3. Person Plural | aestumaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | aestumavero | — |
| 2. Person Singular | aestumaris, aestumaveris | — |
| 3. Person Singular | aestumaverit | — |
| 1. Person Plural | aestumaverimus | — |
| 2. Person Plural | aestumaveritis | — |
| 3. Person Plural | aestumaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | aestumem | aestumer |
| 2. Person Singular | aestumes | aestumere, aestumeris |
| 3. Person Singular | aestumet | aestumetur |
| 1. Person Plural | aestumemus | aestumemur |
| 2. Person Plural | aestumetis | aestumemini |
| 3. Person Plural | aestument | aestumentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | aestumarem | aestumarer |
| 2. Person Singular | aestumares | aestumarere, aestumareris |
| 3. Person Singular | aestumaret | aestumaretur |
| 1. Person Plural | aestumaremus | aestumaremur |
| 2. Person Plural | aestumaretis | aestumaremini |
| 3. Person Plural | aestumarent | aestumarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | aestumaverim | — |
| 2. Person Singular | aestumaris, aestumaveris | — |
| 3. Person Singular | aestumaverit | — |
| 1. Person Plural | aestumaverimus | — |
| 2. Person Plural | aestumaveritis | — |
| 3. Person Plural | aestumaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | aestumavissem | — |
| 2. Person Singular | aestumavisses | — |
| 3. Person Singular | aestumavisset | — |
| 1. Person Plural | aestumavissemus | — |
| 2. Person Plural | aestumavissetis | — |
| 3. Person Plural | aestumavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | aestumare | aestumavisse |
| Passiv | aestumari, aestumarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | aestuma | aestumare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | aestumate | aestumamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | aestumato | aestumator |
| 3. Person Singular | aestumato | aestumator |
| 2. Person Plural | aestumatote | — |
| 3. Person Plural | aestumanto | aestumantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | aestumata, aestumatum, aestumatus | aestumata, aestumatae, aestumati |
| Genitiv | aestumatae, aestumati | aestumatarum, aestumatorum |
| Dativ | aestumatae, aestumato | aestumatis |
| Akkusativ | aestumatam, aestumatum | aestumata, aestumatas, aestumatos |
| Ablativ | aestumata, aestumato | aestumatis |
| Vokativ | aestumata, aestumate, aestumatum | aestumata, aestumatae, aestumati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | aestumans | aestumantes, aestumantia |
| Genitiv | aestumantis | aestumantium, aestumantum |
| Dativ | aestumanti | aestumantibus |
| Akkusativ | aestumans, aestumantem | aestumantes, aestumantia |
| Ablativ | aestumante, aestumanti | aestumantibus |
| Vokativ | aestumans | aestumantes, aestumantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | aestumatura, aestumaturum, aestumaturus | aestumatura, aestumaturae, aestumaturi |
| Genitiv | aestumaturae, aestumaturi | aestumaturarum, aestumaturorum |
| Dativ | aestumaturae, aestumaturo | aestumaturis |
| Akkusativ | aestumaturam, aestumaturum | aestumatura, aestumaturas, aestumaturos |
| Ablativ | aestumatura, aestumaturo | aestumaturis |
| Vokativ | aestumatura, aestumature, aestumaturum | aestumatura, aestumaturae, aestumaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | aestumanda, aestumandum, aestumandus | aestumanda, aestumandae, aestumandi |
| Genitiv | aestumandae, aestumandi | aestumandarum, aestumandorum |
| Dativ | aestumandae, aestumando | aestumandis |
| Akkusativ | aestumandam, aestumandum | aestumanda, aestumandas, aestumandos |
| Ablativ | aestumanda, aestumando | aestumandis |
| Vokativ | aestumanda, aestumande, aestumandum | aestumanda, aestumandae, aestumandi |
152 (228) Formen für „aestumare“