Formentabelle zu „aestuare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | aestuo, interaestuo | aestuor |
| 2. Person Singular | aestuas | aestuare, aestuaris |
| 3. Person Singular | aestuat | aestuatur |
| 1. Person Plural | aestuamus | aestuamur |
| 2. Person Plural | aestuatis | aestuamini |
| 3. Person Plural | aestuant | aestuantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | aestuabam | aestuabar |
| 2. Person Singular | aestuabas | aestuabare, aestuabaris |
| 3. Person Singular | aestuabat | aestuabatur |
| 1. Person Plural | aestuabamus | aestuabamur |
| 2. Person Plural | aestuabatis | aestuabamini |
| 3. Person Plural | aestuabant | aestuabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | aestuabo | aestuabor |
| 2. Person Singular | aestuabis | aestuabere, aestuaberis |
| 3. Person Singular | aestuabit | aestuabitur |
| 1. Person Plural | aestuabimus | aestuabimur |
| 2. Person Plural | aestuabitis | aestuabimini |
| 3. Person Plural | aestuabunt | aestuabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | aestuavi | — |
| 2. Person Singular | aestuavisti | — |
| 3. Person Singular | aestuavit | — |
| 1. Person Plural | aestuavimus | — |
| 2. Person Plural | aestuavistis | — |
| 3. Person Plural | aestuare, aestuavere, aestuaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | aestuaveram | — |
| 2. Person Singular | aestuaveras | — |
| 3. Person Singular | aestuaverat | — |
| 1. Person Plural | aestuaveramus | — |
| 2. Person Plural | aestuaveratis | — |
| 3. Person Plural | aestuaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | aestuavero | — |
| 2. Person Singular | aestuaris, aestuaveris | — |
| 3. Person Singular | aestuaverit | — |
| 1. Person Plural | aestuaverimus | — |
| 2. Person Plural | aestuaveritis | — |
| 3. Person Plural | aestuaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | aestuem | aestuer |
| 2. Person Singular | aestues | aestuere, aestueris |
| 3. Person Singular | aestuet | aestuetur |
| 1. Person Plural | aestuemus | aestuemur |
| 2. Person Plural | aestuetis | aestuemini |
| 3. Person Plural | aestuent | aestuentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | aestuarem | aestuarer |
| 2. Person Singular | aestuares | aestuarere, aestuareris |
| 3. Person Singular | aestuaret | aestuaretur |
| 1. Person Plural | aestuaremus | aestuaremur |
| 2. Person Plural | aestuaretis | aestuaremini |
| 3. Person Plural | aestuarent | aestuarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | aestuaverim | — |
| 2. Person Singular | aestuaris, aestuaveris | — |
| 3. Person Singular | aestuaverit | — |
| 1. Person Plural | aestuaverimus | — |
| 2. Person Plural | aestuaveritis | — |
| 3. Person Plural | aestuaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | aestuavissem | — |
| 2. Person Singular | aestuavisses | — |
| 3. Person Singular | aestuavisset | — |
| 1. Person Plural | aestuavissemus | — |
| 2. Person Plural | aestuavissetis | — |
| 3. Person Plural | aestuavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | aestuare | aestuavisse |
| Passiv | aestuari, aestuarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | aestua | aestuare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | aestuate | aestuamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | aestuato | aestuator |
| 3. Person Singular | aestuato | aestuator |
| 2. Person Plural | aestuatote | — |
| 3. Person Plural | aestuanto | aestuantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | aestuata, aestuatum, aestuatus | aestuata, aestuatae, aestuati |
| Genitiv | aestuatae, aestuati | aestuatarum, aestuatorum |
| Dativ | aestuatae, aestuato | aestuatis |
| Akkusativ | aestuatam, aestuatum | aestuata, aestuatas, aestuatos |
| Ablativ | aestuata, aestuato | aestuatis |
| Vokativ | aestuata, aestuate, aestuatum | aestuata, aestuatae, aestuati |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | aestuatura, aestuaturum, aestuaturus | aestuatura, aestuaturae, aestuaturi |
| Genitiv | aestuaturae, aestuaturi | aestuaturarum, aestuaturorum |
| Dativ | aestuaturae, aestuaturo | aestuaturis |
| Akkusativ | aestuaturam, aestuaturum | aestuatura, aestuaturas, aestuaturos |
| Ablativ | aestuatura, aestuaturo | aestuaturis |
| Vokativ | aestuatura, aestuature, aestuaturum | aestuatura, aestuaturae, aestuaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | aestuanda, aestuandum, aestuandus | aestuanda, aestuandae, aestuandi |
| Genitiv | aestuandae, aestuandi | aestuandarum, aestuandorum |
| Dativ | aestuandae, aestuando | aestuandis |
| Akkusativ | aestuandam, aestuandum | aestuanda, aestuandas, aestuandos |
| Ablativ | aestuanda, aestuando | aestuandis |
| Vokativ | aestuanda, aestuande, aestuandum | aestuanda, aestuandae, aestuandi |
152 (233) Formen für „aestuare“