Formentabelle zu „aestimare“
Verb
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | aestimabam | aestimabar |
| 2. Person Singular | aestimabas | aestimabare, aestimabaris |
| 3. Person Singular | aestimabat | aestimabatur |
| 1. Person Plural | aestimabamus | aestimabamur |
| 2. Person Plural | aestimabatis | aestimabamini |
| 3. Person Plural | aestimabant | aestimabantur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | aestimavi | — |
| 2. Person Singular | aestimasti, aestimavisti | — |
| 3. Person Singular | aestimauit | — |
| 1. Person Plural | aestimavimus | — |
| 2. Person Plural | aestimavistis | — |
| 3. Person Plural | aestimaverunt, aestimare, aestimavere | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | aestimaveram | — |
| 2. Person Singular | aestimaveras | — |
| 3. Person Singular | aestimaverat | — |
| 1. Person Plural | aestimaveramus | — |
| 2. Person Plural | aestimaveratis | — |
| 3. Person Plural | aestimaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | aestimavero | — |
| 2. Person Singular | aestimaris, aestimaveris | — |
| 3. Person Singular | aestimaverit | — |
| 1. Person Plural | aestimaverimus | — |
| 2. Person Plural | aestimaveritis | — |
| 3. Person Plural | aestimaverint | — |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | aestimaverim | — |
| 2. Person Singular | aestimaris, aestimaveris | — |
| 3. Person Singular | aestimaverit | — |
| 1. Person Plural | aestimaverimus | — |
| 2. Person Plural | aestimaveritis | — |
| 3. Person Plural | aestimaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | aestimavissem | — |
| 2. Person Singular | aestimavisses | — |
| 3. Person Singular | aestimasset, aestimavisset | — |
| 1. Person Plural | aestimavissemus | — |
| 2. Person Plural | aestimavissetis | — |
| 3. Person Plural | aestimavissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | aestima | aestimare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | aestimate | aestimamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | aestimato, aestimatoreis | aestimator |
| 3. Person Singular | aestimato, aestimatoreis | aestimator |
| 2. Person Plural | aestimatote | — |
| 3. Person Plural | aestimanto | aestimantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | aestimata, aestimatus, aestimatum | aestimatae, aestimata, aestimati |
| Genitiv | aestimatae, aestimati | aestimatarum, aestimatorum |
| Dativ | aestimato, aestimatae, aestimatoreis | aestimatis |
| Akkusativ | aestimatam, aestimatum | aestimatas, aestimata, aestimatos |
| Ablativ | aestimato, aestimata, aestimatoreis | aestimatis |
| Vokativ | aestimata, aestimatum, aestimate | aestimatae, aestimata, aestimati |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | aestimaturum, aestimatura, aestimaturus | aestimatura, aestimaturae, aestimaturi |
| Genitiv | aestimaturae, aestimaturi | aestimaturarum, aestimaturorum |
| Dativ | aestimaturae, aestimaturo | aestimaturis |
| Akkusativ | aestimaturum, aestimaturam | aestimaturos, aestimatura, aestimaturas |
| Ablativ | aestimatura, aestimaturo | aestimaturis |
| Vokativ | aestimaturum, aestimatura, aestimature | aestimatura, aestimaturae, aestimaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | aestimanda, aestimandum, aestimandus | aestimanda, aestimandi, aestimandae |
| Genitiv | aestimandi, aestimandae | aestimandarum, aestimandorum |
| Dativ | aestimando, aestimandae | aestimandis |
| Akkusativ | aestimandam, aestimandum | aestimanda, aestimandas, aestimandos |
| Ablativ | aestimando, aestimanda | aestimandis |
| Vokativ | aestimanda, aestimandum, aestimande | aestimanda, aestimandi, aestimandae |
152 (248) Formen für „aestimare“