Formentabelle zu „aemulare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | aemulo | aemulor |
| 2. Person Singular | aemulas | aemulare, aemularis |
| 3. Person Singular | aemulat | aemulatur |
| 1. Person Plural | aemulamus | aemulamur |
| 2. Person Plural | aemulatis | aemulamini |
| 3. Person Plural | aemulant | aemulantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | aemulabam | aemulabar |
| 2. Person Singular | aemulabas | aemulabare, aemulabaris |
| 3. Person Singular | aemulabat | aemulabatur |
| 1. Person Plural | aemulabamus | aemulabamur |
| 2. Person Plural | aemulabatis | aemulabamini |
| 3. Person Plural | aemulabant | aemulabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | aemulabo | aemulabor |
| 2. Person Singular | aemulabis | aemulabere, aemulaberis |
| 3. Person Singular | aemulabit | aemulabitur |
| 1. Person Plural | aemulabimus | aemulabimur |
| 2. Person Plural | aemulabitis | aemulabimini |
| 3. Person Plural | aemulabunt | aemulabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | aemulavi | — |
| 2. Person Singular | aemulavisti | — |
| 3. Person Singular | aemulavit | — |
| 1. Person Plural | aemulavimus | — |
| 2. Person Plural | aemulavistis | — |
| 3. Person Plural | aemulare, aemulavere, aemulaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | aemulaveram | — |
| 2. Person Singular | aemulaveras | — |
| 3. Person Singular | aemulaverat | — |
| 1. Person Plural | aemulaveramus | — |
| 2. Person Plural | aemulaveratis | — |
| 3. Person Plural | aemulaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | aemulavero | — |
| 2. Person Singular | aemulaveris, aemularis | — |
| 3. Person Singular | aemulaverit | — |
| 1. Person Plural | aemulaverimus | — |
| 2. Person Plural | aemulaveritis | — |
| 3. Person Plural | aemulaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | aemulem | aemuler |
| 2. Person Singular | aemules | aemulere, aemuleris |
| 3. Person Singular | aemulet | aemuletur |
| 1. Person Plural | aemulemus | aemulemur |
| 2. Person Plural | aemuletis | aemulemini |
| 3. Person Plural | aemulent | aemulentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | aemularem | aemularer |
| 2. Person Singular | aemulares | aemularere, aemulareris |
| 3. Person Singular | aemularet | aemularetur |
| 1. Person Plural | aemularemus | aemularemur |
| 2. Person Plural | aemularetis | aemularemini |
| 3. Person Plural | aemularent | aemularentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | aemulaverim | — |
| 2. Person Singular | aemulaveris, aemularis | — |
| 3. Person Singular | aemulaverit | — |
| 1. Person Plural | aemulaverimus | — |
| 2. Person Plural | aemulaveritis | — |
| 3. Person Plural | aemulaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | aemulavissem | — |
| 2. Person Singular | aemulavisses | — |
| 3. Person Singular | aemulavisset | — |
| 1. Person Plural | aemulavissemus | — |
| 2. Person Plural | aemulavissetis | — |
| 3. Person Plural | aemulavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | aemulare | aemulavisse |
| Passiv | aemulari, aemularier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | aemula, aemulatorque | aemulare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | aemulate | aemulamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | aemulato, aemulatoreis | aemulator |
| 3. Person Singular | aemulato, aemulatoreis | aemulator |
| 2. Person Plural | aemulatote | — |
| 3. Person Plural | aemulanto | aemulantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | aemulatus, aemulataque, aemulata, aemulatum | aemulataque, aemulata, aemulatae, aemulati |
| Genitiv | aemulatae, aemulati | aemulatarum, aemulatorum |
| Dativ | aemulatae, aemulato, aemulatoreis | aemulatis |
| Akkusativ | aemulatam, aemulatum | aemulataque, aemulata, aemulatas, aemulatos |
| Ablativ | aemulataque, aemulata, aemulato, aemulatoreis | aemulatis |
| Vokativ | aemulataque, aemulata, aemulate, aemulatum | aemulataque, aemulata, aemulatae, aemulati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | aemulans | aemulantes, aemulantia |
| Genitiv | aemulantis | aemulantium, aemulantum |
| Dativ | aemulanti | aemulantibus |
| Akkusativ | aemulans, aemulantem | aemulantes, aemulantia |
| Ablativ | aemulante, aemulanti | aemulantibus |
| Vokativ | aemulans | aemulantes, aemulantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | aemulatura, aemulaturum, aemulaturus | aemulatura, aemulaturae, aemulaturi |
| Genitiv | aemulaturae, aemulaturi | aemulaturarum, aemulaturorum |
| Dativ | aemulaturae, aemulaturo | aemulaturis |
| Akkusativ | aemulaturam, aemulaturum | aemulatura, aemulaturas, aemulaturos |
| Ablativ | aemulatura, aemulaturo | aemulaturis |
| Vokativ | aemulatura, aemulature, aemulaturum | aemulatura, aemulaturae, aemulaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | aemulandum, aemulanda, aemulandus | aemulanda, aemulandi, aemulandae |
| Genitiv | aemulandi, aemulandae | aemulandarum, aemulandorum |
| Dativ | aemulandae, aemulando | aemulandis |
| Akkusativ | aemulandum, aemulandam | aemulandas, aemulanda, aemulandos |
| Ablativ | aemulanda, aemulando | aemulandis |
| Vokativ | aemulandum, aemulanda, aemulande | aemulanda, aemulandi, aemulandae |
152 (242) Formen für „aemulare“