Formentabelle zu „advocare“
Verb
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | advocabam | advocabar |
| 2. Person Singular | advocabas | advocabare, advocabaris |
| 3. Person Singular | advocabat | advocabatur |
| 1. Person Plural | advocabamus | advocabamur |
| 2. Person Plural | advocabatis | advocabamini |
| 3. Person Plural | advocabant | advocabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | advocabo | advocabor |
| 2. Person Singular | advocabis | advocabere, advocaberis |
| 3. Person Singular | advocabit | advocabitur |
| 1. Person Plural | advocabimus | advocabimur |
| 2. Person Plural | advocabitis | advocabimini |
| 3. Person Plural | advocabunt | advocabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | aduocaui | — |
| 2. Person Singular | advocasti, advocavisti | — |
| 3. Person Singular | aduocauit | — |
| 1. Person Plural | advocavimus | — |
| 2. Person Plural | advocavistis | — |
| 3. Person Plural | advocaverunt, advocare, advocavere | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | advocaveram | — |
| 2. Person Singular | advocaveras | — |
| 3. Person Singular | advocaverat | — |
| 1. Person Plural | advocaveramus | — |
| 2. Person Plural | advocaveratis | — |
| 3. Person Plural | advocaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | advocavero | — |
| 2. Person Singular | advocaris, advocaveris | — |
| 3. Person Singular | advocaverit | — |
| 1. Person Plural | advocaverimus | — |
| 2. Person Plural | advocaveritis | — |
| 3. Person Plural | advocaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | advocem | advocer |
| 2. Person Singular | advoces | advoceris, advocere |
| 3. Person Singular | advocet | advocetur |
| 1. Person Plural | advocemus | advocemur |
| 2. Person Plural | advocetis | advocemini |
| 3. Person Plural | advocent | advocentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | advocarem | advocarer |
| 2. Person Singular | advocares | advocarere, advocareris |
| 3. Person Singular | aduocaret | advocaretur |
| 1. Person Plural | advocaremus | advocaremur |
| 2. Person Plural | advocaretis | advocaremini |
| 3. Person Plural | advocarent | advocarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | advocarim, advocaverim | — |
| 2. Person Singular | advocaris, advocaveris | — |
| 3. Person Singular | advocaverit | — |
| 1. Person Plural | advocaverimus | — |
| 2. Person Plural | advocaveritis | — |
| 3. Person Plural | advocaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | advocavissem | — |
| 2. Person Singular | advocavisses | — |
| 3. Person Singular | advocavisset | — |
| 1. Person Plural | advocavissemus | — |
| 2. Person Plural | advocavissetis | — |
| 3. Person Plural | advocassent, advocavissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | aduoca | advocare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | advocate | advocamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | aduocato, advocatoreis | advocator |
| 3. Person Singular | aduocato, advocatoreis | advocator |
| 2. Person Plural | advocatote | — |
| 3. Person Plural | advocanto | advocantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | aduocata, aduocatus, aduocatum, advocatumidoneum | aduocati, aduocata, advocatique, advocatae |
| Genitiv | aduocati, advocatique, advocatae | aduocatorum, advocatorumque, advocatarum |
| Dativ | aduocato, advocatae, advocatoreis | aduocatis, advocatisque |
| Akkusativ | aduocatum, advocatam, advocatumidoneum | aduocata, aduocatos, advocatas |
| Ablativ | aduocata, aduocato, advocatoreis | aduocatis, advocatisque |
| Vokativ | aduocata, aduocatum, advocatumidoneum, advocate | aduocata, aduocati, advocatique, advocatae |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | advocans | advocantes, advocantia |
| Genitiv | advocantis | advocantium, advocantum |
| Dativ | advocanti | advocantibus |
| Akkusativ | advocans, advocantem | advocantes, advocantia |
| Ablativ | advocante, advocanti | advocantibus |
| Vokativ | advocans | advocantes, advocantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | advocaturus, advocatura, advocaturum | advocatura, advocaturae, advocaturi |
| Genitiv | advocaturae, advocaturi | advocaturarum, advocaturorum |
| Dativ | advocaturae, advocaturo | advocaturis |
| Akkusativ | advocaturam, advocaturum | advocatura, advocaturas, advocaturos |
| Ablativ | advocatura, advocaturo | advocaturis |
| Vokativ | advocatura, advocature, advocaturum | advocatura, advocaturae, advocaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | advocandum, advocanda, advocandus | advocandi, advocanda, advocandae |
| Genitiv | advocandi, advocandae | advocandarum, advocandorum |
| Dativ | advocandae, advocando | advocandis |
| Akkusativ | advocandam, advocandum | advocanda, advocandas, advocandos |
| Ablativ | advocanda, advocando | advocandis |
| Vokativ | advocandum, advocanda, advocande | advocandi, advocanda, advocandae |
152 (262) Formen für „advocare“