Formentabelle zu „adsolare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | adsolo | adsolor |
| 2. Person Singular | adsolas | adsolare, adsolaris |
| 3. Person Singular | adsolat | adsolatur |
| 1. Person Plural | adsolamus | adsolamur |
| 2. Person Plural | adsolatis | adsolamini |
| 3. Person Plural | adsolant | adsolantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | adsolabam | adsolabar |
| 2. Person Singular | adsolabas | adsolabare, adsolabaris |
| 3. Person Singular | adsolabat | adsolabatur |
| 1. Person Plural | adsolabamus | adsolabamur |
| 2. Person Plural | adsolabatis | adsolabamini |
| 3. Person Plural | adsolabant | adsolabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | adsolabo | adsolabor |
| 2. Person Singular | adsolabis | adsolabere, adsolaberis |
| 3. Person Singular | adsolabit | adsolabitur |
| 1. Person Plural | adsolabimus | adsolabimur |
| 2. Person Plural | adsolabitis | adsolabimini |
| 3. Person Plural | adsolabunt | adsolabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | adsolavi | — |
| 2. Person Singular | adsolavisti | — |
| 3. Person Singular | adsolavit | — |
| 1. Person Plural | adsolavimus | — |
| 2. Person Plural | adsolavistis | — |
| 3. Person Plural | adsolare, adsolavere, adsolaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | adsolaveram | — |
| 2. Person Singular | adsolaveras | — |
| 3. Person Singular | adsolaverat | — |
| 1. Person Plural | adsolaveramus | — |
| 2. Person Plural | adsolaveratis | — |
| 3. Person Plural | adsolaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | adsolavero | — |
| 2. Person Singular | adsolaris, adsolaveris | — |
| 3. Person Singular | adsolaverit | — |
| 1. Person Plural | adsolaverimus | — |
| 2. Person Plural | adsolaveritis | — |
| 3. Person Plural | adsolaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | adsolem | adsoler |
| 2. Person Singular | adsoles | adsolere, adsoleris |
| 3. Person Singular | adsolet | adsoletur |
| 1. Person Plural | adsolemus | adsolemur |
| 2. Person Plural | adsoletis | adsolemini |
| 3. Person Plural | adsolent | adsolentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | adsolarem | adsolarer |
| 2. Person Singular | adsolares | adsolarere, adsolareris |
| 3. Person Singular | adsolaret | adsolaretur |
| 1. Person Plural | adsolaremus | adsolaremur |
| 2. Person Plural | adsolaretis | adsolaremini |
| 3. Person Plural | adsolarent | adsolarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | adsolaverim | — |
| 2. Person Singular | adsolaris, adsolaveris | — |
| 3. Person Singular | adsolaverit | — |
| 1. Person Plural | adsolaverimus | — |
| 2. Person Plural | adsolaveritis | — |
| 3. Person Plural | adsolaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | adsolavissem | — |
| 2. Person Singular | adsolavisses | — |
| 3. Person Singular | adsolavisset | — |
| 1. Person Plural | adsolavissemus | — |
| 2. Person Plural | adsolavissetis | — |
| 3. Person Plural | adsolavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | adsolare | adsolavisse |
| Passiv | adsolari, adsolarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | adsola | adsolare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | adsolate | adsolamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | adsolato | adsolator |
| 3. Person Singular | adsolato | adsolator |
| 2. Person Plural | adsolatote | — |
| 3. Person Plural | adsolanto | adsolantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | adsolata, adsolatum, adsolatus | adsolata, adsolatae, adsolati |
| Genitiv | adsolatae, adsolati | adsolatarum, adsolatorum |
| Dativ | adsolatae, adsolato | adsolatis |
| Akkusativ | adsolatam, adsolatum | adsolata, adsolatas, adsolatos |
| Ablativ | adsolata, adsolato | adsolatis |
| Vokativ | adsolata, adsolate, adsolatum | adsolata, adsolatae, adsolati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | adsolans | adsolantes, adsolantia |
| Genitiv | adsolantis | adsolantium, adsolantum |
| Dativ | adsolanti | adsolantibus |
| Akkusativ | adsolans, adsolantem | adsolantes, adsolantia |
| Ablativ | adsolante, adsolanti | adsolantibus |
| Vokativ | adsolans | adsolantes, adsolantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | adsolatura, adsolaturum, adsolaturus | adsolatura, adsolaturae, adsolaturi |
| Genitiv | adsolaturae, adsolaturi | adsolaturarum, adsolaturorum |
| Dativ | adsolaturae, adsolaturo | adsolaturis |
| Akkusativ | adsolaturam, adsolaturum | adsolatura, adsolaturas, adsolaturos |
| Ablativ | adsolatura, adsolaturo | adsolaturis |
| Vokativ | adsolatura, adsolature, adsolaturum | adsolatura, adsolaturae, adsolaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | adsolanda, adsolandum, adsolandus | adsolanda, adsolandae, adsolandi |
| Genitiv | adsolandae, adsolandi | adsolandarum, adsolandorum |
| Dativ | adsolandae, adsolando | adsolandis |
| Akkusativ | adsolandam, adsolandum | adsolanda, adsolandas, adsolandos |
| Ablativ | adsolanda, adsolando | adsolandis |
| Vokativ | adsolanda, adsolande, adsolandum | adsolanda, adsolandae, adsolandi |
152 (228) Formen für „adsolare“