Formentabelle zu „adprobare“
Verb
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | adprobabam | adprobabar |
| 2. Person Singular | adprobabas | adprobabare, adprobabaris |
| 3. Person Singular | adprobabat | adprobabatur |
| 1. Person Plural | adprobabamus | adprobabamur |
| 2. Person Plural | adprobabatis | adprobabamini |
| 3. Person Plural | adprobabant | adprobabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | adprobabo | adprobabor |
| 2. Person Singular | adprobabis | adprobabere, adprobaberis |
| 3. Person Singular | adprobabit | adprobabitur |
| 1. Person Plural | adprobabimus | adprobabimur |
| 2. Person Plural | adprobabitis | adprobabimini |
| 3. Person Plural | adprobabunt | adprobabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | adprobavi | — |
| 2. Person Singular | adprobavisti | — |
| 3. Person Singular | adprobauit | — |
| 1. Person Plural | adprobavimus | — |
| 2. Person Plural | adprobavistis | — |
| 3. Person Plural | adprobare, adprobarunt, adprobavere, adprobaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | adprobaveram | — |
| 2. Person Singular | adprobaveras | — |
| 3. Person Singular | adprobaverat | — |
| 1. Person Plural | adprobaveramus | — |
| 2. Person Plural | adprobaveratis | — |
| 3. Person Plural | adprobaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | adprobavero | — |
| 2. Person Singular | adprobaris, adprobaveris | — |
| 3. Person Singular | adprobaverit | — |
| 1. Person Plural | adprobaverimus | — |
| 2. Person Plural | adprobaveritis | — |
| 3. Person Plural | adprobarint, adprobaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | adprobem | adprober |
| 2. Person Singular | adprobes | adprobere, adproberis |
| 3. Person Singular | adprobet | adprobetur |
| 1. Person Plural | adprobemus | adprobemur |
| 2. Person Plural | adprobetis | adprobemini |
| 3. Person Plural | adprobent | adprobentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | adprobarem | adprobarer |
| 2. Person Singular | adprobares | adprobarere, adprobareris |
| 3. Person Singular | adprobaret | adprobaretur |
| 1. Person Plural | adprobaremus | adprobaremur |
| 2. Person Plural | adprobaretis | adprobaremini |
| 3. Person Plural | adprobarent | adprobarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | adprobaverim | — |
| 2. Person Singular | adprobaris, adprobaveris | — |
| 3. Person Singular | adprobaverit | — |
| 1. Person Plural | adprobaverimus | — |
| 2. Person Plural | adprobaveritis | — |
| 3. Person Plural | adprobarint, adprobaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | adprobavissem | — |
| 2. Person Singular | adprobavisses | — |
| 3. Person Singular | adprobavisset, adprobasset | — |
| 1. Person Plural | adprobavissemus | — |
| 2. Person Plural | adprobavissetis | — |
| 3. Person Plural | adprobassent, adprobavissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | adproba | adprobare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | adprobate | adprobamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | adprobato, adprobatoreis | adprobator |
| 3. Person Singular | adprobato, adprobatoreis | adprobator |
| 2. Person Plural | adprobatote | — |
| 3. Person Plural | adprobanto | adprobantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | adprobata, adprobatum, adprobatus | adprobatae, adprobata, adprobati |
| Genitiv | adprobatae, adprobati | adprobatarum, adprobatorum |
| Dativ | adprobato, adprobatae, adprobatoreis | adprobatis |
| Akkusativ | adprobatam, adprobatum | adprobata, adprobatas, adprobatos |
| Ablativ | adprobata, adprobato, adprobatoreis | adprobatis |
| Vokativ | adprobata, adprobatum, adprobate | adprobata, adprobatae, adprobati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | adprobans | adprobantes, adprobantia |
| Genitiv | adprobantis | adprobantium, adprobantum |
| Dativ | adprobanti | adprobantibus |
| Akkusativ | adprobans, adprobantem | adprobantes, adprobantia |
| Ablativ | adprobante, adprobanti | adprobantibus |
| Vokativ | adprobans | adprobantes, adprobantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | adprobaturus, adprobatura, adprobaturum | adprobatura, adprobaturae, adprobaturi |
| Genitiv | adprobaturae, adprobaturi | adprobaturarum, adprobaturorum |
| Dativ | adprobaturae, adprobaturo | adprobaturis |
| Akkusativ | adprobaturam, adprobaturum | adprobatura, adprobaturas, adprobaturos |
| Ablativ | adprobatura, adprobaturo | adprobaturis |
| Vokativ | adprobatura, adprobature, adprobaturum | adprobatura, adprobaturae, adprobaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | adprobandum, adprobanda, adprobandus | adprobanda, adprobandae, adprobandi |
| Genitiv | adprobandae, adprobandi | adprobandarum, adprobandorum |
| Dativ | adprobandae, adprobando | adprobandis |
| Akkusativ | adprobandum, adprobandam | adprobanda, adprobandas, adprobandos |
| Ablativ | adprobanda, adprobando | adprobandis |
| Vokativ | adprobandum, adprobanda, adprobande | adprobanda, adprobandae, adprobandi |
152 (240) Formen für „adprobare“