| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | adnuntio | adnuntior |
| 2. Person Singular | adnuntias | adnuntiare, adnuntiaris |
| 3. Person Singular | adnuntiat | adnuntiatur |
| 1. Person Plural | adnuntiamus | adnuntiamur |
| 2. Person Plural | adnuntiatis | adnuntiamini |
| 3. Person Plural | adnuntiant | adnuntiantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | adnuntiabam | adnuntiabar |
| 2. Person Singular | adnuntiabas | adnuntiabare, adnuntiabaris |
| 3. Person Singular | adnuntiabat | adnuntiabatur |
| 1. Person Plural | adnuntiabamus | adnuntiabamur |
| 2. Person Plural | adnuntiabatis | adnuntiabamini |
| 3. Person Plural | adnuntiabant | adnuntiabantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | adnuntiabo | adnuntiabor |
| 2. Person Singular | adnuntiabis | adnuntiabere, adnuntiaberis |
| 3. Person Singular | adnuntiabit | adnuntiabitur |
| 1. Person Plural | adnuntiabimus | adnuntiabimur |
| 2. Person Plural | adnuntiabitis | adnuntiabimini |
| 3. Person Plural | adnuntiabunt | adnuntiabuntur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | adnuntiavi | — |
| 2. Person Singular | adnuntiavisti | — |
| 3. Person Singular | adnuntiavit | — |
| 1. Person Plural | adnuntiavimus | — |
| 2. Person Plural | adnuntiavistis | — |
| 3. Person Plural | adnuntiare, adnuntiavere, adnuntiaverunt | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | adnuntiaveram | — |
| 2. Person Singular | adnuntiaveras | — |
| 3. Person Singular | adnuntiaverat | — |
| 1. Person Plural | adnuntiaveramus | — |
| 2. Person Plural | adnuntiaveratis | — |
| 3. Person Plural | adnuntiaverant | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | adnuntiavero | — |
| 2. Person Singular | adnuntiaris, adnuntiaveris | — |
| 3. Person Singular | adnuntiaverit | — |
| 1. Person Plural | adnuntiaverimus | — |
| 2. Person Plural | adnuntiaveritis | — |
| 3. Person Plural | adnuntiaverint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | adnuntiem | adnuntier |
| 2. Person Singular | adnunties | adnuntiere, adnuntieris |
| 3. Person Singular | adnuntiet | adnuntietur |
| 1. Person Plural | adnuntiemus | adnuntiemur |
| 2. Person Plural | adnuntietis | adnuntiemini |
| 3. Person Plural | adnuntient | adnuntientur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | adnuntiarem | adnuntiarer |
| 2. Person Singular | adnuntiares | adnuntiarere, adnuntiareris |
| 3. Person Singular | adnuntiaret | adnuntiaretur |
| 1. Person Plural | adnuntiaremus | adnuntiaremur |
| 2. Person Plural | adnuntiaretis | adnuntiaremini |
| 3. Person Plural | adnuntiarent | adnuntiarentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | adnuntiaverim | — |
| 2. Person Singular | adnuntiaris, adnuntiaveris | — |
| 3. Person Singular | adnuntiaverit | — |
| 1. Person Plural | adnuntiaverimus | — |
| 2. Person Plural | adnuntiaveritis | — |
| 3. Person Plural | adnuntiaverint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | adnuntiavissem | — |
| 2. Person Singular | adnuntiavisses | — |
| 3. Person Singular | adnuntiavisset | — |
| 1. Person Plural | adnuntiavissemus | — |
| 2. Person Plural | adnuntiavissetis | — |
| 3. Person Plural | adnuntiavissent | — |
| Präsens | Perfekt | |
|---|---|---|
| Aktiv | adnuntiare | adnuntiavisse |
| Passiv | adnuntiari, adnuntiarier | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | adnuntia | adnuntiare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | adnuntiate | adnuntiamini |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | adnuntiato, adnuntiatoreis | adnuntiator |
| 3. Person Singular | adnuntiato, adnuntiatoreis | adnuntiator |
| 2. Person Plural | adnuntiatote | — |
| 3. Person Plural | adnuntianto | adnuntiantor |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | adnuntiata, adnuntiatum, adnuntiatus | adnuntiata, adnuntiatae, adnuntiati |
| Genitiv | adnuntiatae, adnuntiati | adnuntiatarum, adnuntiatorum |
| Dativ | adnuntiatae, adnuntiato, adnuntiatoreis | adnuntiatis |
| Akkusativ | adnuntiatam, adnuntiatum | adnuntiata, adnuntiatas, adnuntiatos |
| Ablativ | adnuntiata, adnuntiato, adnuntiatoreis | adnuntiatis |
| Vokativ | adnuntiata, adnuntiate, adnuntiatum | adnuntiata, adnuntiatae, adnuntiati |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | adnuntians | adnuntiantes, adnuntiantia |
| Genitiv | adnuntiantis | adnuntiantium, adnuntiantum |
| Dativ | adnuntianti | adnuntiantibus |
| Akkusativ | adnuntians, adnuntiantem | adnuntiantes, adnuntiantia |
| Ablativ | adnuntiante, adnuntianti | adnuntiantibus |
| Vokativ | adnuntians | adnuntiantes, adnuntiantia |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | adnuntiatura, adnuntiaturum, adnuntiaturus | adnuntiatura, adnuntiaturae, adnuntiaturi |
| Genitiv | adnuntiaturae, adnuntiaturi | adnuntiaturarum, adnuntiaturorum |
| Dativ | adnuntiaturae, adnuntiaturo | adnuntiaturis |
| Akkusativ | adnuntiaturam, adnuntiaturum | adnuntiatura, adnuntiaturas, adnuntiaturos |
| Ablativ | adnuntiatura, adnuntiaturo | adnuntiaturis |
| Vokativ | adnuntiatura, adnuntiature, adnuntiaturum | adnuntiatura, adnuntiaturae, adnuntiaturi |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | adnuntianda, adnuntiandum, adnuntiandus | adnuntianda, adnuntiandae, adnuntiandi |
| Genitiv | adnuntiandae, adnuntiandi | adnuntiandarum, adnuntiandorum |
| Dativ | adnuntiandae, adnuntiando | adnuntiandis |
| Akkusativ | adnuntiandam, adnuntiandum | adnuntianda, adnuntiandas, adnuntiandos |
| Ablativ | adnuntianda, adnuntiando | adnuntiandis |
| Vokativ | adnuntianda, adnuntiande, adnuntiandum | adnuntianda, adnuntiandae, adnuntiandi |
152 (234) Formen für „adnuntiare“