Formentabelle zu „adfirmare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | adfirmo | adfirmor |
| 2. Person Singular | adfirmas | adfirmare, adfirmaris |
| 3. Person Singular | adfirmat | adfirmatur |
| 1. Person Plural | adfirmamus | adfirmamur |
| 2. Person Plural | adfirmatis | adfirmamini |
| 3. Person Plural | adfirmant | adfirmantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | adfirmabam | adfirmabar |
| 2. Person Singular | adfirmabas | adfirmabare, adfirmabaris |
| 3. Person Singular | adfirmabat | adfirmabatur |
| 1. Person Plural | adfirmabamus | adfirmabamur |
| 2. Person Plural | adfirmabatis | adfirmabamini |
| 3. Person Plural | adfirmabant | adfirmabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | adfirmabo | adfirmabor |
| 2. Person Singular | adfirmabis | adfirmabere, adfirmaberis |
| 3. Person Singular | adfirmabit | adfirmabitur |
| 1. Person Plural | adfirmabimus | adfirmabimur |
| 2. Person Plural | adfirmabitis | adfirmabimini |
| 3. Person Plural | adfirmabunt | adfirmabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | adfirmavi | — |
| 2. Person Singular | adfirmavisti | — |
| 3. Person Singular | adfirmauit | — |
| 1. Person Plural | adfirmavimus | — |
| 2. Person Plural | adfirmavistis | — |
| 3. Person Plural | adfirmaverunt, adfirmare, adfirmavere | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | adfirmaveram | — |
| 2. Person Singular | adfirmaveras | — |
| 3. Person Singular | adfirmaverat | — |
| 1. Person Plural | adfirmaveramus | — |
| 2. Person Plural | adfirmaveratis | — |
| 3. Person Plural | adfirmaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | adfirmavero | — |
| 2. Person Singular | adfirmaris, adfirmaveris | — |
| 3. Person Singular | adfirmaverit | — |
| 1. Person Plural | adfirmaverimus | — |
| 2. Person Plural | adfirmaveritis | — |
| 3. Person Plural | adfirmaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | adfirmem | adfirmer |
| 2. Person Singular | adfirmes | adfirmere, adfirmeris |
| 3. Person Singular | adfirmet | adfirmetur |
| 1. Person Plural | adfirmemus | adfirmemur |
| 2. Person Plural | adfirmetis | adfirmemini |
| 3. Person Plural | adfirment | adfirmentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | adfirmarem | adfirmarer |
| 2. Person Singular | adfirmares | adfirmarere, adfirmareris |
| 3. Person Singular | adfirmaret | adfirmaretur |
| 1. Person Plural | adfirmaremus | adfirmaremur |
| 2. Person Plural | adfirmaretis | adfirmaremini |
| 3. Person Plural | adfirmarent | adfirmarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | adfirmaverim | — |
| 2. Person Singular | adfirmaris, adfirmaveris | — |
| 3. Person Singular | adfirmaverit | — |
| 1. Person Plural | adfirmaverimus | — |
| 2. Person Plural | adfirmaveritis | — |
| 3. Person Plural | adfirmaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | adfirmavissem | — |
| 2. Person Singular | adfirmavisses | — |
| 3. Person Singular | adfirmasset, adfirmavisset | — |
| 1. Person Plural | adfirmavissemus | — |
| 2. Person Plural | adfirmavissetis | — |
| 3. Person Plural | adfirmassent, adfirmavissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | adfirma | adfirmare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | adfirmate | adfirmamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | adfirmato, adfirmatoreis | adfirmator |
| 3. Person Singular | adfirmato, adfirmatoreis | adfirmator |
| 2. Person Plural | adfirmatote | — |
| 3. Person Plural | adfirmanto | adfirmantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | adfirmatum, adfirmata, adfirmatus | adfirmata, adfirmatae, adfirmati |
| Genitiv | adfirmatae, adfirmati | adfirmatarum, adfirmatorum |
| Dativ | adfirmatae, adfirmato, adfirmatoreis | adfirmatis |
| Akkusativ | adfirmatum, adfirmatam | adfirmata, adfirmatas, adfirmatos |
| Ablativ | adfirmata, adfirmato, adfirmatoreis | adfirmatis |
| Vokativ | adfirmata, adfirmatum, adfirmate | adfirmata, adfirmatae, adfirmati |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | adfirmatura, adfirmaturum, adfirmaturus | adfirmatura, adfirmaturae, adfirmaturi |
| Genitiv | adfirmaturae, adfirmaturi | adfirmaturarum, adfirmaturorum |
| Dativ | adfirmaturae, adfirmaturo | adfirmaturis |
| Akkusativ | adfirmaturam, adfirmaturum | adfirmatura, adfirmaturas, adfirmaturos |
| Ablativ | adfirmatura, adfirmaturo | adfirmaturis |
| Vokativ | adfirmatura, adfirmature, adfirmaturum | adfirmatura, adfirmaturae, adfirmaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | adfirmanda, adfirmandum, adfirmandus | adfirmandi, adfirmanda, adfirmandae |
| Genitiv | adfirmandi, adfirmandae | adfirmandarum, adfirmandorum |
| Dativ | adfirmando, adfirmandae | adfirmandis |
| Akkusativ | adfirmandam, adfirmandum | adfirmanda, adfirmandas, adfirmandos |
| Ablativ | adfirmando, adfirmanda | adfirmandis |
| Vokativ | adfirmanda, adfirmande, adfirmandum | adfirmandi, adfirmanda, adfirmandae |
152 (240) Formen für „adfirmare“