Formentabelle zu „adauctare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | adaucto, adauctoreis | adauctor |
| 2. Person Singular | adauctas | adauctare, adauctaris |
| 3. Person Singular | adauctat | adauctatur |
| 1. Person Plural | adauctamus | adauctamur |
| 2. Person Plural | adauctatis | adauctamini |
| 3. Person Plural | adauctant | adauctantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | adauctabam | adauctabar |
| 2. Person Singular | adauctabas | adauctabare, adauctabaris |
| 3. Person Singular | adauctabat | adauctabatur |
| 1. Person Plural | adauctabamus | adauctabamur |
| 2. Person Plural | adauctabatis | adauctabamini |
| 3. Person Plural | adauctabant | adauctabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | adauctabo | adauctabor |
| 2. Person Singular | adauctabis | adauctabere, adauctaberis |
| 3. Person Singular | adauctabit | adauctabitur |
| 1. Person Plural | adauctabimus | adauctabimur |
| 2. Person Plural | adauctabitis | adauctabimini |
| 3. Person Plural | adauctabunt | adauctabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | adauctavi | — |
| 2. Person Singular | adauctavisti | — |
| 3. Person Singular | adauctavit | — |
| 1. Person Plural | adauctavimus | — |
| 2. Person Plural | adauctavistis | — |
| 3. Person Plural | adauctare, adauctavere, adauctaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | adauctaveram | — |
| 2. Person Singular | adauctaveras | — |
| 3. Person Singular | adauctaverat | — |
| 1. Person Plural | adauctaveramus | — |
| 2. Person Plural | adauctaveratis | — |
| 3. Person Plural | adauctaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | adauctavero | — |
| 2. Person Singular | adauctaris, adauctaveris | — |
| 3. Person Singular | adauctaverit | — |
| 1. Person Plural | adauctaverimus | — |
| 2. Person Plural | adauctaveritis | — |
| 3. Person Plural | adauctaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | adauctem | adaucter |
| 2. Person Singular | adauctes | adauctere, adaucteris |
| 3. Person Singular | adauctet | adauctetur |
| 1. Person Plural | adauctemus | adauctemur |
| 2. Person Plural | adauctetis | adauctemini |
| 3. Person Plural | adauctent | adauctentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | adauctarem | adauctarer |
| 2. Person Singular | adauctares | adauctarere, adauctareris |
| 3. Person Singular | adauctaret | adauctaretur |
| 1. Person Plural | adauctaremus | adauctaremur |
| 2. Person Plural | adauctaretis | adauctaremini |
| 3. Person Plural | adauctarent | adauctarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | adauctaverim | — |
| 2. Person Singular | adauctaris, adauctaveris | — |
| 3. Person Singular | adauctaverit | — |
| 1. Person Plural | adauctaverimus | — |
| 2. Person Plural | adauctaveritis | — |
| 3. Person Plural | adauctaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | adauctavissem | — |
| 2. Person Singular | adauctavisses | — |
| 3. Person Singular | adauctavisset | — |
| 1. Person Plural | adauctavissemus | — |
| 2. Person Plural | adauctavissetis | — |
| 3. Person Plural | adauctavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | adauctare | adauctavisse |
| Passiv | adauctari, adauctarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | adaucta | adauctare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | adauctate | adauctamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | adauctato | adauctator |
| 3. Person Singular | adauctato | adauctator |
| 2. Person Plural | adauctatote | — |
| 3. Person Plural | adauctanto | adauctantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | adauctata, adauctatum, adauctatus | adauctata, adauctatae, adauctati |
| Genitiv | adauctatae, adauctati | adauctatarum, adauctatorum |
| Dativ | adauctatae, adauctato | adauctatis |
| Akkusativ | adauctatam, adauctatum | adauctata, adauctatas, adauctatos |
| Ablativ | adauctata, adauctato | adauctatis |
| Vokativ | adauctata, adauctate, adauctatum | adauctata, adauctatae, adauctati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | adauctans | adauctantes, adauctantia |
| Genitiv | adauctantis | adauctantium, adauctantum |
| Dativ | adauctanti | adauctantibus |
| Akkusativ | adauctans, adauctantem | adauctantes, adauctantia |
| Ablativ | adauctante, adauctanti | adauctantibus |
| Vokativ | adauctans | adauctantes, adauctantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | adauctatura, adauctaturum, adauctaturus | adauctatura, adauctaturae, adauctaturi |
| Genitiv | adauctaturae, adauctaturi | adauctaturarum, adauctaturorum |
| Dativ | adauctaturae, adauctaturo | adauctaturis |
| Akkusativ | adauctaturam, adauctaturum | adauctatura, adauctaturas, adauctaturos |
| Ablativ | adauctatura, adauctaturo | adauctaturis |
| Vokativ | adauctatura, adauctature, adauctaturum | adauctatura, adauctaturae, adauctaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | adauctanda, adauctandum, adauctandus | adauctanda, adauctandae, adauctandi |
| Genitiv | adauctandae, adauctandi | adauctandarum, adauctandorum |
| Dativ | adauctandae, adauctando | adauctandis |
| Akkusativ | adauctandam, adauctandum | adauctanda, adauctandas, adauctandos |
| Ablativ | adauctanda, adauctando | adauctandis |
| Vokativ | adauctanda, adauctande, adauctandum | adauctanda, adauctandae, adauctandi |
152 (229) Formen für „adauctare“