Formentabelle zu „adamare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | adamo | adamor |
| 2. Person Singular | adamas | adamare, adamaris |
| 3. Person Singular | adamat | adamatur |
| 1. Person Plural | adamamus | adamamur |
| 2. Person Plural | adamatisque, adamatis | adamamini |
| 3. Person Plural | adamant, adamantideis | adamantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | adamabam | adamabar |
| 2. Person Singular | adamabas | adamabare, adamabaris |
| 3. Person Singular | adamabat | adamabatur |
| 1. Person Plural | adamabamus | adamabamur |
| 2. Person Plural | adamabatis | adamabamini |
| 3. Person Plural | adamabant | adamabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | adamabo | adamabor |
| 2. Person Singular | adamabis | adamabere, adamaberis |
| 3. Person Singular | adamabit | adamabitur |
| 1. Person Plural | adamabimus | adamabimur |
| 2. Person Plural | adamabitis | adamabimini |
| 3. Person Plural | adamabunt | adamabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | adamavi | — |
| 2. Person Singular | adamasti, adamavisti | — |
| 3. Person Singular | adamavit | — |
| 1. Person Plural | adamavimus | — |
| 2. Person Plural | adamastis, adamavistis | — |
| 3. Person Plural | adamare, adamavere, adamaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | adamaveram | — |
| 2. Person Singular | adamaveras | — |
| 3. Person Singular | adamarat, adamaverat | — |
| 1. Person Plural | adamaveramus | — |
| 2. Person Plural | adamaveratis | — |
| 3. Person Plural | adamaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | adamavero | — |
| 2. Person Singular | adamaveris, adamaris | — |
| 3. Person Singular | adamarit, adamaverit | — |
| 1. Person Plural | adamaverimus | — |
| 2. Person Plural | adamaveritis | — |
| 3. Person Plural | adamaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | adamem | adamer |
| 2. Person Singular | adames | adamere, adameris |
| 3. Person Singular | adamet | adametur |
| 1. Person Plural | adamemus | adamemur |
| 2. Person Plural | adametis | adamemini |
| 3. Person Plural | adament | adamentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | adamarem | adamarer |
| 2. Person Singular | adamares | adamarere, adamareris |
| 3. Person Singular | adamaret | adamaretur |
| 1. Person Plural | adamaremus | adamaremur |
| 2. Person Plural | adamaretis | adamaremini |
| 3. Person Plural | adamarent | adamarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | adamaverim | — |
| 2. Person Singular | adamaveris, adamaris | — |
| 3. Person Singular | adamarit, adamaverit | — |
| 1. Person Plural | adamaverimus | — |
| 2. Person Plural | adamaveritis | — |
| 3. Person Plural | adamaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | adamavissem | — |
| 2. Person Singular | adamavisses | — |
| 3. Person Singular | adamavisset, adamasset | — |
| 1. Person Plural | adamavissemus | — |
| 2. Person Plural | adamavissetis | — |
| 3. Person Plural | adamassent, adamavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | adamare | adamavisse |
| Passiv | adamari, adamarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | adama | adamare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | adamate | adamamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | adamato, adamatoreis | adamator |
| 3. Person Singular | adamato, adamatoreis | adamator |
| 2. Person Plural | adamatote | — |
| 3. Person Plural | adamanto | adamantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | adamata, adamatum, adamatus | adamata, adamatae, adamati |
| Genitiv | adamatae, adamati | adamatarum, adamatorum |
| Dativ | adamato, adamatae, adamatoreis | adamatisque, adamatis |
| Akkusativ | adamatam, adamatum | adamata, adamatas, adamatos |
| Ablativ | adamato, adamata, adamatoreis | adamatisque, adamatis |
| Vokativ | adamata, adamate, adamatum | adamata, adamatae, adamati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | adamans | adamantes, adamantia |
| Genitiv | adamantis | adamantium |
| Dativ | adamanti | adamantibus |
| Akkusativ | adamans, adamantem | adamantes, adamantia |
| Ablativ | adamante, adamanti | adamantibus |
| Vokativ | adamans | adamantes, adamantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | adamatura, adamaturum, adamaturus | adamatura, adamaturae, adamaturi |
| Genitiv | adamaturae, adamaturi | adamaturarum, adamaturorum |
| Dativ | adamaturae, adamaturo | adamaturis |
| Akkusativ | adamaturam, adamaturum | adamatura, adamaturas, adamaturos |
| Ablativ | adamatura, adamaturo | adamaturis |
| Vokativ | adamatura, adamature, adamaturum | adamatura, adamaturae, adamaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | adamanda, adamandum, adamandus | adamanda, adamandae, adamandi |
| Genitiv | adamandae, adamandi | adamandarum, adamandorum |
| Dativ | adamandae, adamando | adamandis |
| Akkusativ | adamandam, adamandum | adamanda, adamandas, adamandos |
| Ablativ | adamanda, adamando | adamandis |
| Vokativ | adamanda, adamande, adamandum | adamanda, adamandae, adamandi |
152 (244) Formen für „adamare“