Formentabelle zu „acceptare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | accepto, acceptoreis | acceptor |
| 2. Person Singular | acceptas | acceptare, acceptaris |
| 3. Person Singular | acceptat | acceptatur |
| 1. Person Plural | acceptamus | acceptamur |
| 2. Person Plural | acceptatis | acceptamini |
| 3. Person Plural | acceptant | acceptantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | acceptabam | acceptabar |
| 2. Person Singular | acceptabas | acceptabare, acceptabaris |
| 3. Person Singular | acceptabat | acceptabatur |
| 1. Person Plural | acceptabamus | acceptabamur |
| 2. Person Plural | acceptabatis | acceptabamini |
| 3. Person Plural | acceptabant | acceptabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | acceptabo | acceptabor |
| 2. Person Singular | acceptabis | acceptabere, acceptaberis |
| 3. Person Singular | acceptabit | acceptabitur |
| 1. Person Plural | acceptabimus | acceptabimur |
| 2. Person Plural | acceptabitis | acceptabimini |
| 3. Person Plural | acceptabunt | acceptabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | acceptavi | — |
| 2. Person Singular | acceptavisti | — |
| 3. Person Singular | acceptavit | — |
| 1. Person Plural | acceptavimus | — |
| 2. Person Plural | acceptavistis | — |
| 3. Person Plural | acceptare, acceptavere, acceptaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | acceptaveram | — |
| 2. Person Singular | acceptaveras | — |
| 3. Person Singular | acceptaverat | — |
| 1. Person Plural | acceptaveramus | — |
| 2. Person Plural | acceptaveratis | — |
| 3. Person Plural | acceptaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | acceptavero | — |
| 2. Person Singular | acceptaris, acceptaveris | — |
| 3. Person Singular | acceptaverit | — |
| 1. Person Plural | acceptaverimus | — |
| 2. Person Plural | acceptaveritis | — |
| 3. Person Plural | acceptaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | acceptem | accepter |
| 2. Person Singular | acceptes | acceptere, accepteris |
| 3. Person Singular | acceptet | acceptetur |
| 1. Person Plural | acceptemus | acceptemur |
| 2. Person Plural | acceptetis | acceptemini |
| 3. Person Plural | acceptent | acceptentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | acceptarem | acceptarer |
| 2. Person Singular | acceptares | acceptarere, acceptareris |
| 3. Person Singular | acceptaret | acceptaretur |
| 1. Person Plural | acceptaremus | acceptaremur |
| 2. Person Plural | acceptaretis | acceptaremini |
| 3. Person Plural | acceptarent | acceptarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | acceptaverim | — |
| 2. Person Singular | acceptaris, acceptaveris | — |
| 3. Person Singular | acceptaverit | — |
| 1. Person Plural | acceptaverimus | — |
| 2. Person Plural | acceptaveritis | — |
| 3. Person Plural | acceptaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | acceptavissem | — |
| 2. Person Singular | acceptavisses | — |
| 3. Person Singular | acceptavisset | — |
| 1. Person Plural | acceptavissemus | — |
| 2. Person Plural | acceptavissetis | — |
| 3. Person Plural | acceptavissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | acceptare | acceptavisse |
| Passiv | acceptari, acceptarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | accepta, acceptaeque | acceptare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | acceptate | acceptamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | acceptato, acceptatoreis | acceptator |
| 3. Person Singular | acceptato, acceptatoreis | acceptator |
| 2. Person Plural | acceptatote | — |
| 3. Person Plural | acceptanto | acceptantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | acceptata, acceptatum, acceptatus | acceptata, acceptatae, acceptati |
| Genitiv | acceptatae, acceptati | acceptatarum, acceptatorum |
| Dativ | acceptatae, acceptato, acceptatoreis | acceptatis |
| Akkusativ | acceptatam, acceptatum | acceptata, acceptatas, acceptatos |
| Ablativ | acceptata, acceptato, acceptatoreis | acceptatis |
| Vokativ | acceptata, acceptate, acceptatum | acceptata, acceptatae, acceptati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | acceptans | acceptantes, acceptantia |
| Genitiv | acceptantis | acceptantium, acceptantum |
| Dativ | acceptanti | acceptantibus |
| Akkusativ | acceptans, acceptantem | acceptantes, acceptantia |
| Ablativ | acceptante, acceptanti | acceptantibus |
| Vokativ | acceptans | acceptantes, acceptantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | acceptatura, acceptaturum, acceptaturus | acceptatura, acceptaturae, acceptaturi |
| Genitiv | acceptaturae, acceptaturi | acceptaturarum, acceptaturorum |
| Dativ | acceptaturae, acceptaturo | acceptaturis |
| Akkusativ | acceptaturam, acceptaturum | acceptatura, acceptaturas, acceptaturos |
| Ablativ | acceptatura, acceptaturo | acceptaturis |
| Vokativ | acceptatura, acceptature, acceptaturum | acceptatura, acceptaturae, acceptaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | acceptanda, acceptandum, acceptandus | acceptanda, acceptandae, acceptandi |
| Genitiv | acceptandae, acceptandi | acceptandarum, acceptandorum |
| Dativ | acceptando, acceptandae | acceptandis |
| Akkusativ | acceptandam, acceptandum | acceptanda, acceptandas, acceptandos |
| Ablativ | acceptando, acceptanda | acceptandis |
| Vokativ | acceptanda, acceptande, acceptandum | acceptanda, acceptandae, acceptandi |
152 (238) Formen für „acceptare“