| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | abscondeo, abscondo | abscondeor, abscondor |
| 2. Person Singular | abscondes, abscondis | abscondere, absconderis |
| 3. Person Singular | abscondit, abscondet | absconditur, abscondetur |
| 1. Person Plural | abscondimus, abscondemus | abscondemur, abscondimur |
| 2. Person Plural | absconditis, abscondetis | abscondemini, abscondimini |
| 3. Person Plural | abscondunt, abscondent | abscondentur, absconduntur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | abscondebam | abscondebar |
| 2. Person Singular | abscondebas | abscondebare, abscondebaris |
| 3. Person Singular | abscondebat | abscondebatur |
| 1. Person Plural | abscondebamus | abscondebamur |
| 2. Person Plural | abscondebatis | abscondebamini |
| 3. Person Plural | abscondebant | abscondebantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | abscondam, abscondebo | abscondar, abscondebor |
| 2. Person Singular | absconderis, abscondebis, abscondes | abscondere, abscondebere, abscondeberis |
| 3. Person Singular | abscondet, abscondebit | abscondebitur, abscondetur |
| 1. Person Plural | abscondebimus, abscondemus | abscondebimur, abscondemur |
| 2. Person Plural | abscondebitis, abscondetis | abscondebimini, abscondemini |
| 3. Person Plural | abscondent, abscondebunt | abscondebuntur, abscondentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | abscondi, abscondidi, abscondui | — |
| 2. Person Singular | abscondidisti, abscondisti, absconduisti | — |
| 3. Person Singular | abscondit, abscondidit, absconduit | — |
| 1. Person Plural | abscondimus, abscondidimus, absconduimus | — |
| 2. Person Plural | abscondidistis, abscondistis, absconduistis | — |
| 3. Person Plural | abscondere, absconderunt, abscondidere, abscondiderunt, absconduere, absconduerunt | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | absconderam, abscondideram, abscondueram | — |
| 2. Person Singular | absconderas, abscondideras, abscondueras | — |
| 3. Person Singular | absconderat, abscondiderat, absconduerat | — |
| 1. Person Plural | absconderamus, abscondideramus, abscondueramus | — |
| 2. Person Plural | absconderatis, abscondideratis, abscondueratis | — |
| 3. Person Plural | absconderant, abscondiderant, absconduerant | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | abscondero, abscondidero, absconduero | — |
| 2. Person Singular | absconderis, abscondideris, abscondueris | — |
| 3. Person Singular | absconderit, abscondiderit, absconduerit | — |
| 1. Person Plural | absconderimus, abscondiderimus, absconduerimus | — |
| 2. Person Plural | absconderitis, abscondideritis, abscondueritis | — |
| 3. Person Plural | absconderint, abscondiderint, absconduerint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | abscondam, abscondeam | abscondar, abscondear |
| 2. Person Singular | abscondas, abscondeas | abscondare, abscondaris, abscondeare, abscondearis |
| 3. Person Singular | abscondat, abscondeat | abscondatur, abscondeatur |
| 1. Person Plural | abscondamus, abscondeamus | abscondamur, abscondeamur |
| 2. Person Plural | abscondatis, abscondeatis | abscondamini, abscondeamini |
| 3. Person Plural | abscondant, abscondeant | abscondantur, abscondeantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | absconderem | absconderer |
| 2. Person Singular | absconderes | absconderere, abscondereris |
| 3. Person Singular | absconderet | absconderetur |
| 1. Person Plural | absconderemus | absconderemur |
| 2. Person Plural | absconderetis | absconderemini |
| 3. Person Plural | absconderent | absconderentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | absconderim, abscondiderim, absconduerim | — |
| 2. Person Singular | absconderis, abscondideris, abscondueris | — |
| 3. Person Singular | absconderit, abscondiderit, absconduerit | — |
| 1. Person Plural | absconderimus, abscondiderimus, absconduerimus | — |
| 2. Person Plural | absconderitis, abscondideritis, abscondueritis | — |
| 3. Person Plural | absconderint, abscondiderint, absconduerint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | abscondidissem, abscondissem, absconduissem | — |
| 2. Person Singular | abscondidisses, abscondisses, absconduisses | — |
| 3. Person Singular | abscondidisset, abscondisset, absconduisset | — |
| 1. Person Plural | abscondidissemus, abscondissemus, absconduissemus | — |
| 2. Person Plural | abscondidissetis, abscondissetis, absconduissetis | — |
| 3. Person Plural | abscondidissent, abscondissent, absconduissent | — |
| Präsens | Perfekt | |
|---|---|---|
| Aktiv | abscondere | abscondidisse, abscondisse, absconduisse |
| Passiv | absconderi, absconderier, abscondier, abscondi | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | absconde | abscondere |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | abscondite, abscondete | abscondemini, abscondimini |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | abscondito, abscondeto | abscondetor, absconditor |
| 3. Person Singular | abscondito, abscondeto | abscondetor, absconditor |
| 2. Person Plural | abscondetote, absconditote | — |
| 3. Person Plural | abscondento, abscondunto | abscondentor, absconduntor |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | absconditus, abscondita, absconditum | absconditae, abscondita, absconditi |
| Genitiv | absconditae, absconditi | absconditarum, absconditorum |
| Dativ | abscondito, absconditae | absconditis |
| Akkusativ | absconditam, absconditum | absconditos, abscondita, absconditas |
| Ablativ | abscondita, abscondito | absconditis |
| Vokativ | abscondita, absconditum, abscondite | absconditae, abscondita, absconditi |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | abscondens | abscondentes, abscondentia |
| Genitiv | abscondentis | abscondentium, abscondentum |
| Dativ | abscondenti | abscondentibus |
| Akkusativ | abscondens, abscondentem | abscondentes, abscondentia |
| Ablativ | abscondente, abscondenti | abscondentibus |
| Vokativ | abscondens | abscondentes, abscondentia |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | absconditura, absconditurum, absconditurus | absconditura, absconditurae, abscondituri |
| Genitiv | absconditurae, abscondituri | absconditurarum, absconditurorum |
| Dativ | absconditurae, abscondituro | abscondituris |
| Akkusativ | abscondituram, absconditurum | absconditura, abscondituras, abscondituros |
| Ablativ | absconditura, abscondituro | abscondituris |
| Vokativ | absconditura, absconditure, absconditurum | absconditura, absconditurae, abscondituri |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | abscondenda, abscondendum, abscondendus, abscondunda, abscondundum, abscondundus | abscondenda, abscondendae, abscondendi, abscondunda, abscondundae, abscondundi |
| Genitiv | abscondendae, abscondendi, abscondundae, abscondundi | abscondendarum, abscondendorum, abscondundarum, abscondundorum |
| Dativ | abscondendo, abscondendae, abscondundae, abscondundo | abscondendis, abscondundis |
| Akkusativ | abscondendam, abscondendum, abscondundam, abscondundum | abscondenda, abscondendas, abscondendos, abscondunda, abscondundas, abscondundos |
| Ablativ | abscondendo, abscondenda, abscondunda, abscondundo | abscondendis, abscondundis |
| Vokativ | abscondenda, abscondende, abscondendum, abscondunda, abscondunde, abscondundum | abscondenda, abscondendae, abscondendi, abscondunda, abscondundae, abscondundi |
152 (513) Formen für „abscondere“