| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | abrumpo | abrumpor |
| 2. Person Singular | abrumpis | abrumperis |
| 3. Person Singular | abrumpit | abrumpitur |
| 1. Person Plural | abrumpimus | abrumpimur |
| 2. Person Plural | abrumpitis | abrumpimini |
| 3. Person Plural | abrumpunt | abrumpuntur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | abrumpebam | abrumpebar |
| 2. Person Singular | abrumpebas | abrumpebare, abrumpebaris |
| 3. Person Singular | abrumpebat | abrumpebatur |
| 1. Person Plural | abrumpebamus | abrumpebamur |
| 2. Person Plural | abrumpebatis | abrumpebamini |
| 3. Person Plural | abrumpebant | abrumpebantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | abrumpam | abrumpar |
| 2. Person Singular | abrumpes | abrumpere, abrumperis |
| 3. Person Singular | abrumpet | abrumpetur |
| 1. Person Plural | abrumpemus | abrumpemur |
| 2. Person Plural | abrumpetis | abrumpemini |
| 3. Person Plural | abrumpent | abrumpentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | abrupi | — |
| 2. Person Singular | abrupisti | — |
| 3. Person Singular | abrupit | — |
| 1. Person Plural | abrupimus | — |
| 2. Person Plural | abrupistis | — |
| 3. Person Plural | abrupere, abruperunt | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | abruperam | — |
| 2. Person Singular | abruperas | — |
| 3. Person Singular | abruperat | — |
| 1. Person Plural | abruperamus | — |
| 2. Person Plural | abruperatis | — |
| 3. Person Plural | abruperant | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | abrupero | — |
| 2. Person Singular | abruperis | — |
| 3. Person Singular | abruperit | — |
| 1. Person Plural | abruperimus | — |
| 2. Person Plural | abruperitis | — |
| 3. Person Plural | abruperint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | abrumpam | abrumpar |
| 2. Person Singular | abrumpas | abrumpare, abrumparis |
| 3. Person Singular | abrumpat | abrumpatur |
| 1. Person Plural | abrumpamus | abrumpamur |
| 2. Person Plural | abrumpatis | abrumpamini |
| 3. Person Plural | abrumpant | abrumpantur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | abrumperem | abrumperer |
| 2. Person Singular | abrumperes | abrumperere, abrumpereris |
| 3. Person Singular | abrumperet | abrumperetur |
| 1. Person Plural | abrumperemus | abrumperemur |
| 2. Person Plural | abrumperetis | abrumperemini |
| 3. Person Plural | abrumperent | abrumperentur |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | abruperim | — |
| 2. Person Singular | abruperis | — |
| 3. Person Singular | abruperit | — |
| 1. Person Plural | abruperimus | — |
| 2. Person Plural | abruperitis | — |
| 3. Person Plural | abruperint | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 1. Person Singular | abrupissem | — |
| 2. Person Singular | abrupisses | — |
| 3. Person Singular | abrupisset | — |
| 1. Person Plural | abrupissemus | — |
| 2. Person Plural | abrupissetis | — |
| 3. Person Plural | abrupissent | — |
| Präsens | Perfekt | |
|---|---|---|
| Aktiv | abrumpere | abrupisse |
| Passiv | abrumpi, abrumpier | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | abrumpe | abrumpere |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | abrumpite | abrumpimini |
| 3. Person Plural | — | — |
| Aktiv | Passiv | |
|---|---|---|
| 2. Person Singular | abrumpito | abrumpitor |
| 3. Person Singular | abrumpito | abrumpitor |
| 2. Person Plural | abrumpitote | — |
| 3. Person Plural | abrumpunto | abrumpuntor |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | abrupta, abruptus, abruptum | abrupta, abruptae, abrupti |
| Genitiv | abrupti, abruptae | abruptarum, abruptorum |
| Dativ | abrupto, abruptae | abruptis |
| Akkusativ | abruptum, abruptam | abrupta, abruptas, abruptos |
| Ablativ | abrupto, abrupta | abruptis |
| Vokativ | abrupta, abruptum, abrupte | abrupta, abrupti, abruptae |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | abrumpens | abrumpentes, abrumpentia |
| Genitiv | abrumpentis | abrumpentium, abrumpentum |
| Dativ | abrumpenti | abrumpentibus |
| Akkusativ | abrumpens, abrumpentem | abrumpentes, abrumpentia |
| Ablativ | abrumpente, abrumpenti | abrumpentibus |
| Vokativ | abrumpens | abrumpentes, abrumpentia |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | abruptura, abrupturum, abrupturus | abruptura, abrupturae, abrupturi |
| Genitiv | abrupturae, abrupturi | abrupturarum, abrupturorum |
| Dativ | abrupturae, abrupturo | abrupturis |
| Akkusativ | abrupturam, abrupturum | abruptura, abrupturas, abrupturos |
| Ablativ | abruptura, abrupturo | abrupturis |
| Vokativ | abruptura, abrupture, abrupturum | abruptura, abrupturae, abrupturi |
| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Nominativ | abrumpenda, abrumpendum, abrumpendus, abrumpunda, abrumpundum, abrumpundus | abrumpendae, abrumpenda, abrumpendi, abrumpunda, abrumpundae, abrumpundi |
| Genitiv | abrumpendae, abrumpendi, abrumpundae, abrumpundi | abrumpendarum, abrumpendorum, abrumpundarum, abrumpundorum |
| Dativ | abrumpendae, abrumpendo, abrumpundae, abrumpundo | abrumpendis, abrumpundis |
| Akkusativ | abrumpendam, abrumpendum, abrumpundam, abrumpundum | abrumpendas, abrumpendos, abrumpenda, abrumpunda, abrumpundas, abrumpundos |
| Ablativ | abrumpenda, abrumpendo, abrumpunda, abrumpundo | abrumpendis, abrumpundis |
| Vokativ | abrumpenda, abrumpende, abrumpendum, abrumpunda, abrumpunde, abrumpundum | abrumpendae, abrumpenda, abrumpendi, abrumpunda, abrumpundae, abrumpundi |
152 (264) Formen für „abrumpere“