Formentabelle zu „abrogare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | abrogoque, abrogo | abrogor |
| 2. Person Singular | abrogas | abrogare, abrogaris |
| 3. Person Singular | abrogat | abrogatur |
| 1. Person Plural | abrogamus | abrogamur |
| 2. Person Plural | abrogatis | abrogamini |
| 3. Person Plural | abrogant | abrogantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | abrogabam | abrogabar |
| 2. Person Singular | abrogabas | abrogabare, abrogabaris |
| 3. Person Singular | abrogabat | abrogabatur |
| 1. Person Plural | abrogabamus | abrogabamur |
| 2. Person Plural | abrogabatis | abrogabamini |
| 3. Person Plural | abrogabant | abrogabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | abrogabo | abrogabor |
| 2. Person Singular | abrogabis | abrogabere, abrogaberis |
| 3. Person Singular | abrogabit | abrogabitur |
| 1. Person Plural | abrogabimus | abrogabimur |
| 2. Person Plural | abrogabitis | abrogabimini |
| 3. Person Plural | abrogabunt | abrogabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | abrogavi | — |
| 2. Person Singular | abrogavisti | — |
| 3. Person Singular | abrogavit | — |
| 1. Person Plural | abrogavimus | — |
| 2. Person Plural | abrogastis, abrogavistis | — |
| 3. Person Plural | abrogare, abrogavere, abrogaverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | abrogaveram | — |
| 2. Person Singular | abrogaveras | — |
| 3. Person Singular | abrogaverat | — |
| 1. Person Plural | abrogaveramus | — |
| 2. Person Plural | abrogaveratis | — |
| 3. Person Plural | abrogaverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | abrogavero | — |
| 2. Person Singular | abrogaris, abrogaveris | — |
| 3. Person Singular | abrogauerit | — |
| 1. Person Plural | abrogaverimus | — |
| 2. Person Plural | abrogaritis, abrogaveritis | — |
| 3. Person Plural | abrogaverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | abrogem | abroger |
| 2. Person Singular | abroges | abrogere, abrogeris |
| 3. Person Singular | abroget | abrogetur |
| 1. Person Plural | abrogemus | abrogemur |
| 2. Person Plural | abrogetis | abrogemini |
| 3. Person Plural | abrogent | abrogentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | abrogarem | abrogarer |
| 2. Person Singular | abrogares | abrogarere, abrogareris |
| 3. Person Singular | abrogaret | abrogaretur |
| 1. Person Plural | abrogaremus | abrogaremur |
| 2. Person Plural | abrogaretis | abrogaremini |
| 3. Person Plural | abrogarent | abrogarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | abrogaverim | — |
| 2. Person Singular | abrogaris, abrogaveris | — |
| 3. Person Singular | abrogauerit | — |
| 1. Person Plural | abrogaverimus | — |
| 2. Person Plural | abrogaritis, abrogaveritis | — |
| 3. Person Plural | abrogaverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | abrogavissem | — |
| 2. Person Singular | abrogavisses | — |
| 3. Person Singular | abrogasset, abrogavisset | — |
| 1. Person Plural | abrogavissemus | — |
| 2. Person Plural | abrogavissetis | — |
| 3. Person Plural | abrogavissent | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | abroga | abrogare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | abrogate | abrogamini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | abrogato | abrogator |
| 3. Person Singular | abrogato | abrogator |
| 2. Person Plural | abrogatote | — |
| 3. Person Plural | abroganto | abrogantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | abrogata, abrogatum, abrogatus | abrogati, abrogata, abrogatae |
| Genitiv | abrogati, abrogatae | abrogatarum, abrogatorum |
| Dativ | abrogato, abrogatae | abrogatis |
| Akkusativ | abrogatum, abrogatam | abrogatas, abrogata, abrogatos |
| Ablativ | abrogata, abrogato | abrogatis |
| Vokativ | abrogata, abrogatum, abrogate | abrogati, abrogata, abrogatae |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | abrogans | abrogantes, abrogantia |
| Genitiv | abrogantis | abrogantium, abrogantum |
| Dativ | abroganti | abrogantibus |
| Akkusativ | abrogans, abrogantem | abrogantes, abrogantia |
| Ablativ | abrogante, abroganti | abrogantibus |
| Vokativ | abrogans | abrogantes, abrogantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | abrogatura, abrogaturum, abrogaturus | abrogatura, abrogaturae, abrogaturi |
| Genitiv | abrogaturae, abrogaturi | abrogaturarum, abrogaturorum |
| Dativ | abrogaturae, abrogaturo | abrogaturis |
| Akkusativ | abrogaturam, abrogaturum | abrogatura, abrogaturas, abrogaturos |
| Ablativ | abrogatura, abrogaturo | abrogaturis |
| Vokativ | abrogatura, abrogature, abrogaturum | abrogatura, abrogaturae, abrogaturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | abroganda, abrogandum, abrogandus | abroganda, abrogandae, abrogandi |
| Genitiv | abrogandae, abrogandi | abrogandarum, abrogandorum |
| Dativ | abrogando, abrogandae | abrogandis |
| Akkusativ | abrogandam, abrogandum | abroganda, abrogandas, abrogandos |
| Ablativ | abrogando, abroganda | abrogandis |
| Vokativ | abroganda, abrogande, abrogandum | abroganda, abrogandae, abrogandi |
152 (233) Formen für „abrogare“