Formentabelle zu „abjurare“
Verb
Präsens (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | abjuro | abjuror |
| 2. Person Singular | abjuras | abjurare, abjuraris |
| 3. Person Singular | abiurataeque, abjurat | abjuratur |
| 1. Person Plural | abjuramus | abjuramur |
| 2. Person Plural | abjuratis | abjuramini |
| 3. Person Plural | abjurant | abjurantur |
Imperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | abjurabam | abjurabar |
| 2. Person Singular | abjurabas | abjurabare, abjurabaris |
| 3. Person Singular | abjurabat | abjurabatur |
| 1. Person Plural | abjurabamus | abjurabamur |
| 2. Person Plural | abjurabatis | abjurabamini |
| 3. Person Plural | abjurabant | abjurabantur |
Futur I (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | abjurabo | abjurabor |
| 2. Person Singular | abjurabis | abjurabere, abjuraberis |
| 3. Person Singular | abjurabit | abjurabitur |
| 1. Person Plural | abjurabimus | abjurabimur |
| 2. Person Plural | abjurabitis | abjurabimini |
| 3. Person Plural | abjurabunt | abjurabuntur |
Perfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | abjuravi | — |
| 2. Person Singular | abjuravisti | — |
| 3. Person Singular | abjuravit | — |
| 1. Person Plural | abjuravimus | — |
| 2. Person Plural | abjuravistis | — |
| 3. Person Plural | abjurare, abjuravere, abjuraverunt | — |
Plusquamperfekt (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | abjuraveram | — |
| 2. Person Singular | abjuraveras | — |
| 3. Person Singular | abjuraverat | — |
| 1. Person Plural | abjuraveramus | — |
| 2. Person Plural | abjuraveratis | — |
| 3. Person Plural | abjuraverant | — |
Futur II (Indikativ)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | abjuravero | — |
| 2. Person Singular | abjuraris, abjuraveris | — |
| 3. Person Singular | abjuraverit | — |
| 1. Person Plural | abjuraverimus | — |
| 2. Person Plural | abjuraveritis | — |
| 3. Person Plural | abjuraverint | — |
Präsens (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | abjurem | abjurer |
| 2. Person Singular | abjures | abjurere, abjureris |
| 3. Person Singular | abjuret | abjuretur |
| 1. Person Plural | abjuremus | abjuremur |
| 2. Person Plural | abjuretis | abjuremini |
| 3. Person Plural | abjurent | abjurentur |
Imperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | abjurarem | abjurarer |
| 2. Person Singular | abjurares | abjurarere, abjurareris |
| 3. Person Singular | abjuraret | abjuraretur |
| 1. Person Plural | abjuraremus | abjuraremur |
| 2. Person Plural | abjuraretis | abjuraremini |
| 3. Person Plural | abjurarent | abjurarentur |
Perfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | abjuraverim | — |
| 2. Person Singular | abjuraris, abjuraveris | — |
| 3. Person Singular | abjuraverit | — |
| 1. Person Plural | abjuraverimus | — |
| 2. Person Plural | abjuraveritis | — |
| 3. Person Plural | abjuraverint | — |
Plusquamperfekt (Konjunktiv)| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 1. Person Singular | abjuravissem | — |
| 2. Person Singular | abjuravisses | — |
| 3. Person Singular | abjuravisset | — |
| 1. Person Plural | abjuravissemus | — |
| 2. Person Plural | abjuravissetis | — |
| 3. Person Plural | abjuravissent | — |
Infinitiv| | Präsens | Perfekt |
|---|
| Aktiv | abjurare | abjuravisse |
| Passiv | abjurari, abjurarier | — |
Imperativ I| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | abjura | abjurare |
| 3. Person Singular | — | — |
| 2. Person Plural | abjurate | abjuramini |
| 3. Person Plural | — | — |
Imperativ II| | Aktiv | Passiv |
|---|
| 2. Person Singular | abjurato | abjurator |
| 3. Person Singular | abjurato | abjurator |
| 2. Person Plural | abjuratote | — |
| 3. Person Plural | abjuranto | abjurantor |
PPP| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | abjurata, abjuratum, abjuratus | abjurata, abjuratae, abjurati |
| Genitiv | abjuratae, abjurati | abjuratarum, abjuratorum |
| Dativ | abjurato, abjuratae | abjuratis |
| Akkusativ | abjuratam, abjuratum | abjurata, abjuratas, abjuratos |
| Ablativ | abjurato, abjurata | abjuratis |
| Vokativ | abjurata, abjurate, abjuratum | abjurata, abjuratae, abjurati |
PPA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | abjurans | abjurantes, abjurantia |
| Genitiv | abjurantis | abjurantium, abjurantum |
| Dativ | abjuranti | abjurantibus |
| Akkusativ | abjurans, abjurantem | abjurantes, abjurantia |
| Ablativ | abjurante, abjuranti | abjurantibus |
| Vokativ | abjurans | abjurantes, abjurantia |
PFA| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | abjuratura, abjuraturum, abjuraturus | abjuratura, abjuraturae, abjuraturi |
| Genitiv | abjuraturae, abjuraturi | abjuraturarum, abjuraturorum |
| Dativ | abjuraturae, abjuraturo | abjuraturis |
| Akkusativ | abjuraturam, abjuraturum | abjuratura, abjuraturas, abjuraturos |
| Ablativ | abjuratura, abjuraturo | abjuraturis |
| Vokativ | abjuratura, abjurature, abjuraturum | abjuratura, abjuraturae, abjuraturi |
Gerundivum| | Singular | Plural |
|---|
| Nominativ | abjuranda, abjurandum, abjurandus | abjuranda, abjurandae, abjurandi |
| Genitiv | abjurandae, abjurandi | abjurandarum, abjurandorum |
| Dativ | abjurandae, abjurando | abjurandis |
| Akkusativ | abjurandam, abjurandum | abjuranda, abjurandas, abjurandos |
| Ablativ | abjuranda, abjurando | abjurandis |
| Vokativ | abjuranda, abjurande, abjurandum | abjuranda, abjurandae, abjurandi |
152 (229) Formen für „abjurare“