Übersetzungen » Vergil » Aeneidos (XII) (1)

• Turnus ut infractos aduerso marte latinos defecisse
• Poenorum qualis in aruis saucius ille graui
• Tum sic adfatur regem atque ita turbidus
• Fer sacra, pater, et concipe foedus.
• Aut hac dardanium dextra sub tartara mittam
• Olli sedato respondit corde latinus: o praestans
• Sunt tibi regna patris dauni, sunt oppida
• Sine me haec haud mollia fatu sublatis
• Uictus amore tui, cognato sanguine uictus coniugis
• Ex illo qui me casus, quae, turne,
• Bis magna uicti pugna uix urbe tuemur
• Si turno exstincto socios sum ascire paratus,
• Quid consanguinei rutuli, quid cetera dicet italia,
• Prodiderim, natam et conubia nostra petentem.
• Respice res bello uarias, miserere parentis longaeui,
• Haudquaquam dictis uiolentia turni flectitur; exsuperat magis
• Ut primum fari potuit, sic institit ore:
• Et nos tela, pater, ferrumque haud debile
• Longe illi dea mater erit, quae nube
• At regina noua pugnae conterrita sorte flebat
• Unum oro: desiste manum committere teucris.
• Qui te cumque manent isto certamine casus
• Accepit uocem lacrimis lauinia matris flagrantis perfusa
• Indum sanguineo ueluti uiolauerit ostro si quis
• Illum turbat amor figitque in uirgine uultus;
• Nuntius haec, idmon, phrygio mea dicta tyranno
• Cum primum crastina caelo puniceis inuecta rotis
• Haec ubi dicta dedit rapidusque in tecta
• Circumstant properi aurigae manibusque lacessunt pectora plausa
• Ipse dehinc auro squalentem alboque orichalco circumdat
• Exim quae mediis ingenti adnixa columnae aedibus
• His agitur furiis, totoque ardentis ab ore
• Nec minus interea maternis saeuus in armis
• Tum socios maestique metum solatur iuli fata
• Postera uix summos spargebat lumine montis orta
• Alii fontemque ignemque ferebant uelati limo et
• Procedit legio ausonidum, pilataque plenis agmina se
• Hinc troius omnis tyrrhenusque ruit uariis exercitus
• Nec non mediis in milibus ipsi ductores
• Tum studio effusae matres et uulgus inermum
• At iuno ex summo qui nunc albanus
• Extemplo turni sic est adfata sororem diua
• Qua uisa est fortuna pati parcaeque sinebant
• Non pugnam aspicere hanc oculis, non foedera
• Tu pro germano si quid praesentius audes,
• Uix ea, cum lacrimas oculis iuturna profundit
• Non lacrimis hoc tempus ait saturnia iuno:
• Sic exhortata reliquit incertam et tristi turbatam
• Interea reges ingenti mole latinus quadriiugo uehitur
• Hinc pater aeneas, romanae stirpis origo, sidereo

Seite: [1] [2] [3] [4] [5] [6]